Mooi gesprek gehad met twee lieve bekenden, over

afgescheidenheid en verbinding.

De volgende gedachten komen bij mij op:

Op een medemenselijkheid vlak is het een Kracht om de

verbinding te zoeken in plaats van afgescheidenheid.

Edoch op het Metafysische vlak vind ik het beter om de term

afgescheidenheid te gebruiken.

Wij zijn allen mensen, maatschappelijk gezien.

En we moeten met elkander samen leven.

Op een geheel ander vlak is er geen verbinding tussen

Werkelijkheden.

Volgens mijn onderzoek en mijn bevindingen existeert

eenieder in een eigen Universum.

Is eenieder een uniek en gans Universum.

En ieder Universum staat op zich.

Universa staan op zichzelf, en daardoor moet er op dit

existentieel niveau een fundamentele afgescheidenheid

bestaan.

Niemand denkt, voelt, beleeft en leeft hetzelfde.

Er is een scheiding aangebracht tussen Zielen en

Zielengroepen.

Dit door Buitenwerkelijke Krachten.

Dit is gedaan om te voorkomen dat alle Essentiële verschillen

wegvallen.

Om te voorkomen dat er geen

uniciteit/identiteit/persoonlijkheid/Authenticiteit meer kan

bestaan.

Wij denken/voelen/beleven niets hetzelfde. Niets.

Alleen door het gebruik van de taal kunnen we communiceren.

Kunnen we geloven dat alles hetzelfde is.

Bijwerking van de taal is dat ze de Essentiële verschillen

tussen individuen versluiert.

Door de taal geloven wij dat er een eenheid is, een

uniformiteit in denken en voelen en in beleven.

Is niet zo.

Geen Realiteit is hetzelfde.

Geen Wezen/Mens is hetzelfde.

Niets is hetzelfde.

De taal zorgt gewoonlijk voor de verbindingen.

Voorbeeld:

 

Als persoon A praat over God, en persoon B ook over God

praat, denken en beleven beide personen dat ze in dezelfde

God geloven.

 

Dit is niet zo.

 

De taal schept een Illusie.

Ik kijk zelf door dit begoochelende effect heen.

Er is niet zoiets als een God voor alles en iedereen.

God heeft vele gezichten en identiteiten.

Ofwel hij openbaart zich steeds anders.

De taal heeft zodoende begoochelende effecten, die

voorkomen dat we een goede en heldere visie op de Realiteit

hebben.

Er is niet een Wereld, een Realiteit, een God, een Openbaring,

een Waarheid, etc, etc.

De begoochelende effecten van de taal bedekt de afgescheiden

universa, de afgescheiden identiteiten, dat zijn individuele

uitingen van persoonlijkheid/Authenticiteit.

 

God A = God B = God C

=

Een en dezelfde God.

 

Dit is een Illusie die de taal ons voorspiegeld.

 

Beter gezegd:

 

God A = God A

God B = God B

God C = God C

 

Het zijn allen verschillende Godheden of Goddelijkheden.

En iedere Godheid toont zichzelf in zijn of haar unieke aard.

Wat mij betreft heerst de fundamentele Realiteit van de Toren

van Babel.

Volgens de Mythe is de taal daar gesplitst tot vele talen.

Dat niet alleen.

Ook de Realiteit heeft zich gesplitst in meerdere Realiteiten,

die ieder anders geaard zijn, en volgens uiteenlopende wetten

bestaan.

De Metafysische Toren van Babel leert en toont ons de staat

waarin de Ganse Realiteit zich in bevind.

Er is niet één Realiteit.