Ongeacht dat jij als Goddelijk Wezen in deze Era voor psychotisch/schizofreen wordt

verklaard, voor gek dus, ongeacht dat, mag jij blij zijn zoals het is.

De Goden en Godachtigen hebben hun Werken te doen.

Zij zijn hier niet zomaar.

Jij bent hier niet zomaar. En dat mag jij weten.

Het zoveelste offer wordt gebracht. Het Stigma wordt ontvangen. Het Stigma dat jij

Geestelijk labiel bent. Dat zal jij moeten dragen. Ondertussen ben jij wie je bent, en doe jij

waarom je bent gekomen.

De Status Quo wordt met man en macht bewaakt.

Geen enkele verstoring in de Status Quo wordt gedoogd.

Het Systeem is genadeloos in haar oordeel.

Zelfs de Goden mogen hun Aardse plek innemen, maar met een Stigma, zodat de goede

Orde van de Status Quo gehandhaafd wordt.

Zo gaat dat alhier.

Binnen de Aardse Systemen die met een ander woord Culturen wordt genoemd. Is er een

Orde, en het is voor niemand fijn indien deze Orde drastisch verstoord wordt.

Dat vindt niemand fijn. Dat is blijkbaar ook niet de bedoeling.

Daarom moet een God/Godin zijn/haar Werk doen, rekening houdende met de Wet, en de

mazen van de Wet.

Want deze mazen zijn er genoeg.

Het zijn eigenlijk de Stiltes tussen de woorden.

Een God/Godin die incarneert op Aarde, leert zijn/haar werk te doen in de Stiltes.

De Leemtes zijn van zijnsbelang voor al het Sacrale Werk dat gedaan moet worden.

Werelden moeten worden gered, of getransformeerd. Entiteiten moeten worden gered, of

getransformeerd.

Dit is het Werk dat de Godheid op Aarde te doen heeft.

Zo bezien krijgen Goddelijke Wezens op Aarde tevens een opleiding/inwijdingsweg die zal

leiden tot de ontwikkeling van hun uiterste Krachten.

Deze moeten langzamerhand opgebouwd worden.

En dat kost veel tijd.

Daarom leert een Godheid op aarde te existeren in de Stiltes, die tevens ruimtes zijn, die

tevens Eeuwigheden zijn, en waarin de Godheid zijn Werk kan doen.

Werken die van Eeuwigheidswaarde zijn.

Via de mazen van de Wet leert de Godheid om van de Stiltes, te komen tot het Oog van de

Storm.

In het Oog van de Storm gekomen, is er alleen nog maar de Stilte.

Het Culturele lawaai is verstomd.

De Godheid kan zich dan volledig focussen op zijn Unieke, Divine Werken.

Niets mag dit Divine Werk verstoren. Niets.

Anders zal hij/zij falen.

En falen mag niet.

Hoelang het duurt aleer de Godheid zijn Werk heeft volbracht, doet er niet toe, maar hij

moet wel in het Oog van de Storm verkeren.

De Storm is het rumoer van de Status Quo, die zich in een constante staat van Alarmering

bevindt.

Kijk maar naar het dagelijkse nieuws via velerlei Bronnen. Er gebeurt altijd wel wat.

De Status Quo is alert, en strijdt om de handhaving van haar Wetten, te allen tijde.

Daar heeft een ontwikkelde Godheid geen hinder meer van.

Hij is in het Oog van de Storm, en doet alles wat hij behoort te doen.

En hij heeft alle tijd van de Wereld.

De Eeuwigheid is aan hem.

Zodoende zal hij nimmer falen.

Al zijn missies zal hij voltooien, nu of ooit.

En wanneer het laatste woord weerklinkt, wanneer de Godheid fluistert:

Het is Volbracht,

zal de Hemel zich openen om de Godheid te zegenen, en zijn Werken te erkennen.

Dan is het pas echt Volbracht.

Als de Hemel jouw veelvuldige Zwoegen erkent.

Dat is het Hoogst haalbare.

Dat betekent dat je Hemelse erkenning mag ontvangen.

Ik sluit dit hoofdstuk af met een passend lied.

Een lied dat zingt van een Hemelse Belofte, voor de Godheid op Aarde, die zijn of haar

Werken vervuld, en uiteindelijk voltooit heeft:

Een Kroon zeer schoon, wacht ons aan gindse kust, voor u, voor mij, wacht een Kroon aan

gindse zij, wacht een Kroon aan gindse zij.

(Lied uit het liedboek van het Leger des Heils.)